Miskraam

Bij een miskraam is er geen hartslag meer bij het vruchtje. Het vruchtje is – vaak al enige tijd eerder- gestopt met groeien. Dat komt door een afwijking bij de eicel vlak voor de bevruchting. Een miskraam komt bijna nooit door een erfelijke afwijking bij de ouders. Daarom is verder onderzoek niet nodig. Als je een miskraam hebt, stoot je baarmoeder al het zwangerschapsweefsel – samen met het vruchtje en de vruchtzak – af. Bloedverlies en meestal ook buikkrampen zijn gebruikelijk bij een miskraam.. Hoe een miskraam verloopt, hangt af van de duur van de zwangerschap en is elke keer anders.

De meeste miskramen vinden plaats voor 12 weken zwangerschap. Omdat het vruchtje meestal al enige tijd gestopt is met groeien – en heel klein is – is het vaak niet te zien als je bloed verliest. Wel zie je weefsel en mogelijk ook bloedstolsels. Ben je langer zwanger – bijvoorbeeld 12 weken dan heb je vaak meer bloedverlies en waarschijnlijk ook meer buikkrampen. Als al het weefsel – soms zie je een vruchtzakje- uit de baarmoeder is, neemt het bloedverlies af en worden de buikkrampen snel minder. Na een miskraam heb je nog ongeveer een week bloedverlies dat steeds minder wordt; net als bij een menstruatie.

Hoe herken je een miskraam?

Een miskraam kan beginnen met steeds wat licht bloedverlies dat na enkele dagen meer wordt. Maar dat hoeft niet. Ook kan de miskraam in één keer op gang komen. Meestal heb je bij een miskraam enkele uren bloedverlies waarbij je weefselresten ziet. Vaak heb je ook krampen, vergelijkbaar met hevige menstruatiepijn. Ook kun je bloedstolsels verliezen.

Het kan ook dat er geen kloppend hartje te zien is tijdens je eerste echo. Dat hoeft niet te betekenen dat je een miskraam krijgt. Als je minder dan 6 weken zwanger bent, is het normaal dat er nog geen hartslag te zien is. Daarom maakt de verloskundige in dat geval altijd een week later nog een echo. Zou je al verder zwanger zijn en we zien dat het hartje niet klopt, dan betekent dit dat er een miskraam is.

Een zwangerschapstest kan bij een miskraam toch een positief resultaat geven, omdat er vaak nog zwangerschapshormonen in je lichaam zitten.

Je kunt een miskraam niet voorkomen of tegenhouden. Ook niet door rustig aan te doen of door medicijnen. Helaas gebeurt het; zonder dat je daar iets aan kunt veranderen. Van vrijen, fietsen of bijvoorbeeld paardrijden, kun je geen miskraam krijgen.

Goed om te weten

  • Een miskraam ontstaat meestal in de eerste 12 weken
  • 25.000 vrouwen krijgen jaarlijks een miskraam
  • Een miskraam kun je niet voorkomen
  • De kans op een miskraam is groter als je ouder bent
    • Bij zwangere vrouwen van 30 tot 40 jaar krijgt 1 op de 10 een miskraam
    • Bij zwangere vrouwen vanaf 40 jaar krijgt 1 op de 5 een miskraam
  • Door overgewicht en alcohol, is de kans op een miskraam groter
  • Als je een miskraam hebt gehad, dan is kans op een miskraam bij een volgende zwangerschap niet groter
  • De medische term voor een miskraam is spontane abortus

Een miskraam – wat nu?

Als blijkt dat je een miskraam hebt, zijn er 3 mogelijkheden:

  • Afwachten: natuurlijke manier
  • Behandeling met medicijnen in het ziekenhuis
  • Ingreep in ziekenhuis (curettage)

Wij zullen de verschillende mogelijkheden – en wat deze voor jou betekenen – met je bespreken

Afwachten: natuurlijke manier

Als het zeker is dat het hartje niet meer klopt – dat wordt gecontroleerd met echo(‘s) – kun je ervoor kiezen om te wachten totdat de miskraam vanzelf op gang komt. Meestal gebeurt dat binnen 1-2 weken na het eerste bloedverlies.

Behandeling met medicijnen

Bij een behandeling met medicijnen krijg je in het ziekenhuis van de gynaecoloog tabletten. Deze kun je zelf inbrengen in de vagina. Je wacht daarna thuis af of de medicijnen werken. Als de medicijnen aanslaan, komt de miskraam meestal na 1 tot 2 dagen op gang. De miskraam verloopt dan ongeveer hetzelfde als een spontaan op gang gekomen miskraam: met bloedverlies en buikpijn. De medicijnen werken bij ongeveer de helft van de vrouwen. Als de miskraam niet meteen op gang komt, kun je afwachten of het nog een keer proberen met medicijnen. En anders is een ingreep in het ziekenhuis (curettage) nog de enige mogelijkheid.

Ingreep in het ziekenhuis (curettage)

Een curettage is een korte operatieve ingreep in het ziekenhuis. De gynaecoloog maakt de baarmoederholte via de vagina leeg met een soort schrapertje, zuigertje of slangetje. De ingreep duurt ongeveer 10 tot 15 minuten. Je krijgt dan een lichte narcose of een plaatselijke verdoving. Soms blijft er na een curettage weefsel in de baarmoeder achter, waardoor je bloedverlies blijft houden. Dan is het nodig om de curettage te herhalen.

Verwerking miskraam

Na de miskraam kun je je letterlijk en figuurlijk leeg voelen. Geef jezelf de tijd om zowel lichamelijk als emotioneel te herstellen. Vrouwen reageren verschillend op een miskraam. Verdriet, ongeloof, boosheid, schrik, onzekerheid, ontkenning of jaloezie: allemaal veel voorkomende emoties. Ook de tijd om een miskraam te verwerken, is voor iedereen anders. Wat wel vaak hetzelfde is: een gevoel van gemis omdat de zwangerschap plotseling is gestopt.

Erover praten, kan helpen. Dat kan met je partner, je verloskundige, een vriendin of iemand aan wie je je verhaal graag kwijt wilt. Sommige vrouwen vinden het fijn hun verhaal te delen met vrouwen die hetzelfde hebben meegemaakt. Dat kan zijn met iemand die je persoonlijk kent of juist anoniem, bijvoorbeeld op een besloten Facebook-groep.

Mocht je verder willen praten of ondersteuning nodig hebben bij de verwerking van een miskraam, dan verwijzen we je graag maar Mirjam van Kreij van Miskraambegeleiding Nederland.